co to jest RPG?

Skrót RPG znaczy “role-playing game”, co można tłumaczyć jako “gra wcieleniowa” albo “gra wyobraźni”, ale zwykle nazywa się “grą fabularną”.

RPG można luźno porównać do rozgrywającego się spontanicznie i na bieżąco przedstawienia teatralnego, bez widowni, bez wyuczonych na pamięć dialogów, bez ustalonego z góry przebiegu wydarzeń.
W największym skrócie: uczestnicy biorą na siebie role określonych postaci funkcjonujących w wyimaginowanym świecie, którego ramy są znane wszystkim graczom, i zwykle opisane w tzw. podręczniku gry.
Mistrz gry (po angielsku gamemaster, w skrócie GM) bierze na siebie rolę moderatora wydarzeń i pośrednika w interakcjach między graczami a rzeczywistością, w której toczy się gra.

Klasyczne “systemy”, czyli światy RPG, są osadzone w rzeczywistość tzw. “high fantasy”, czyli estetyce pokrewnej prozie J.R.R. Tolkiena (“Władca pierścieni”). Takimi klasycznymi systemami są np. “Dungeons and Dragons” i “Warhammer”. Gracze wcielają się w postaci ludzi, elfów czy krasnoludów i biorą udział w przygodach rozgrywających się w świecie przypominającym europejskie wczesne średniowiecze z dodatkiem magii i mitycznych stworzeń.
Oczywiście systemów RPG jest mnóstwo i ciągle powstają nowe: rzeczywistość gry może przypominać świat z “Łowcy androidów”, rozgrywać się w estetyce science fiction, cyberpunk, post-apokalipsie czy czymkolwiek innym. Istnieją systemy oparte o prozę Andrzeja Sapkowskiego (“Wiedźmin”).

Do grania w RPG niezbędne są tylko kartki papieru, ołówek i kilka kości do gry, przy czym te akcesoria nie mają zasadniczego znaczenia: służą tylko roboczem notowaniu okoliczności gry (np. ile dany gracz ma pieniędzy) i generowaniu zdarzeń losowych (z pomocą kości GM decyduje np. czy jakieś podjęte przez graczy działanie się powiodło – może to być łowienie ryb albo próba wyważenia drzwi). Niekiedy dla klarowności GM szkicuje proste plany sytuacyjne.
Sedno gry rozgrywa się wyłącznie w wyobraźni. W tym sensie RPG jest twórczą odtrutką na gry video. W świecie gry mogą dziać się najbardziej skomplikowane interakcje między tuzinami postaci, gracze mogą błądzić po bezdrożach, ruinach zamków, tajemniczych grotach, iść tropem zagadek, wikłać się w skomplikowane intrygi – ale uczestnicy po prostu siedzą przy stole i rozmawiają. Cała akcja dzieje się “wewnątrz” umownego systemu, którego jedynym nośnikiem jest język, rozmowa między graczami a GM.

Dla osób bez doświadczeń z grami RPG sprawa może przedstawiać się hermetycznie i dziwacznie. Niemniej faktem jest, że tzw. “sesje” gier RPG potrafią ciągnąć się długimi godzinami, a nieraz (nie na zajęciach w Bambury…) przeradzają się w całonocne i wielodniowe “maratony”.

O RPG w Wikipedii można doczytać tu po polsku, a tu po angielsku.